|
Zepsuta kobieta należy do tego rodzaju
istot, których mężczyźni nigdy nie mają dosyć.
niedziela, 04 marca 2012
Teoria vs rzeczywistość
Teoria: Pan jest tajemniczym, pewnym siebie, nieomylnym Przywódcą waszego duetu. Zawsze gotowym do kolejnej, odkrywczej sesji bdsm, po której suka straci przytomność z radości i satysfakcji. suka jest zawsze gotowa do wypełniania wszelkich zachcianek i rozkazów swojego Pana. Większość dnia spędza nago, odziana tylko w obrożę. Praktyka: Pan ma dobre i złe dni. W te złe ani w głowie mu kolejne sesje z suką. Chce odpocząć po pracy, załatwić (możliwie szybko) wszelkie obowiązki domowe i iść spać. I nic więcej. suka ma dobre i złe dni. Dzieci zamęczyły ją przez cały dzień. Reszta domowych obowiązków pozbawiła ją reszty sił. Chce odpocząć i iść spać. Sesja bdsm jest ostatnią rzeczą jaka przyszłaby jej do głowy. Zero romantyzmu? Witamy w realnym świecie.. Tak to wygląda. W długoterminowym związku, opartym na bdsm, sesje bdsm to wynik strategicznego planowania. Wymaga to wysiłku i dyscypliny. Nie jest to ani łatwe ani romantyczne. Tylko kochający ludzie, którzy znają swe potrzeby i pragnienia są w stanie utrzymać związek bdsm trwający całe ich życie. Analogicznie jest z miłością i jej pielęgnowaniem. W początkowych etapach związku nie ma problemu z organizacją romantycznych kolacji na plaży. Inaczej to wygląda po kilku latach.. Jednak, gdy się kocha, nic nie jest przeszkodą, której nie da się przejść. I jeśli wkładamy wystarczającą ilość wysiłku, aby ten "żar" utrzymać, efekty czynią co najmniej dwie osoby na świecie prawdziwie szczęśliwymi. To jest najlepsza motywacja. I w miłości. I w bdsm.... Bo w gruncie rzeczy to jest to samo.
środa, 25 stycznia 2012
Cytat.
Pan jest artystą, jego niewolnica jest gliną, jego bat nada jej kształtu, z uniżonością będzie ją formował, niektórzy będą ją podziwiali, ale tylko Pan, nawet nie niewolnica, będzie widzieć jej prawdziwe piękno, a dla niej prawdziwe piękno leży w jej miłości do jej Pana.
wtorek, 17 stycznia 2012
To ja lubię, to ja rozumiem..
Dziś małżonka mówi do mnie po niezwykle satysfakcjonującej sesji FF: " ...korzystaj ze swojej suni" To są właśnie te słowa, które są wypowiadane w idealnym momencie. Like it;-)
czwartek, 05 stycznia 2012
niedziela, 02 października 2011
Dlaczego BDSM?
Bo lubię gdy kobieta mi ulega. Bo lubię tę odpowiedzialność, która za nią i jej rozwój biorę. Bo lubię tę specjalną więź, o której nie wie nikt poza nami. Bo lubię być jej Przyjacielem. Bo lubię wzajemne zaufanie. Bo lubię gdy kobieta czuje się przy mnie bezpiecznie. Bo lubię gdy czuje się ona spełniona. Bo lubię gdy jest dumna ze swojego ciała i daje z siebie to co najlepsze. Mógłbym tak bez końca...
sobota, 21 sierpnia 2010
Inaczej
Sporadycznie zdarza mi się przeglądać statystyki mojego bloga. Z reguły znajduję tam odniesienia do ciekawych stron. Niestety nie dziś. Dziś przeżyłem poważne osłabienie, po tym jak zobaczyłem odnośnik do pewnego forum, na którym zbierają się ludzie światli i tolerancyjni inaczej. Na forum tym znajdziemy ciekawe i wartościowe (inaczej). Nie będę się o tym miejscu w sieci rozpisywał, bo autentycznie szkoda klawiatury i Waszych oczu na to. Gwiazdą owego forum jest niejaka gabrielle: [odnośnie blogów bdsm] "Zastanawiałam się, czy one są tylko na onecie, czy zgroza sięgnęła innych portali. Niestety to jest również na bloxie. http://kivi.blox.pl Okazało się, że autor założył sobie konto na facebooku. Zgłosiłam do usunięcia" Do usunięcia?! Ja chyba śnię. Chociaż nie pamiętam żebym zakładał konto na facebooku, nic nie uzasadnia tak bzdurnego stwierdzenia. Skoro za kontem na facebooku stoi człowiek, należy go przecież też usunąć;-) Zaczynam powoli rozumieć dlaczego tak wiele blogów jest dostępne tylko dla wybranych użytkowników. Jednak nawet takie wybryki jak gabrielle nie spowodują, że ograniczę dostępu do bloga. W związku z dużą ilością wejść z tego cudownego forum, mała wiadomość dla tej elity użytkowników internetu: Polecam używanie mózgów nie tylko do kontrolowania zwieraczy. Bo Was inteligentni, normalni ludzie nie będą brali na poważnie.
czwartek, 22 lipca 2010
czwartek, 08 lipca 2010
czwartek, 06 maja 2010
Dlaczego?
Dlaczego tak wiele ludzi ulega innym? Odrzucając sprawy środowiskowe i wychowawcze, będące w gruncie rzeczy oczywistymi powodami zainteresowania bdsm, dojdziemy do pytania o to jak zdrowa (na umyśle), inteligentna osoba znalazła w sobie ten zacny pierwiastek, który ją na tego bloga skierował. Podejrzewam, że wielu z szanownych czytelników tego co piszę, w pewnym momencie życia zadało sobie podobne pytanie. Dlaczego? Około roku 1961 Stanley Milgram przeprowadził eksperyment, badający, jak daleko są w stanie posunąć się przeciętni ludzie pod wpływem autorytetu. Poprzez zwykłe ogłoszenie w prasie, do eksperymentu zgłaszali się ludzie chcący zarobić kilka dolarów za udział w teście "wpływu kar na pamięć". Nie chce mi się opisywać szczegółowo całego eksperymentu dlatego co inteligentniejsze jednostki odsyłam do google. W skrócie: przypadkowym ludziom towarzyszył aktor, którego pamięć miała być "testowana". Uczestnicy byli przekonani, że karają za błędne odpowiedzi aktora rażąc go prądem. Po kolejnych błędnych odpowiedziach, osoba nadzorująca eksperyment polecała zwiększenie dawki napięcia elektrycznego. Ochotnicy (egzaminatorzy) słyszeli jak aktor cierpi i błaga o przerwanie, jednak kontynuowali zwiększanie napięcia aż do maksimum jakie było dostępne. I właśnie o to maksimum się rozchodzi. 65% ochotników doszło do granicy 450 volt pomimo tego, że czuli się źle z tym że to robią. 65% przeciętnych ludzi, kochających mężów, uroczych sąsiadów i tzw. dobrych ludzi prawdopodobnie zabiłoby biednego aktora gdyby ten faktycznie był rażony przez nich prądem. Eksperyment ten ujawnił naturalną ludzką potrzebę ulegania autorytetom, tutaj w postaci osoby nadzorującej eksperyment. Zachowaniem ochotników kierował tylko i wyłącznie autorytet osoby trzeciej. Nie serce, mózg czy chociażby poczucie przyzwoitości. W pewnym obszarze można wyniki eksperymentu Milgrama interpretować w kontekście bdsm i uległości. Nie wyjaśni to absolutnie wszystkich przypadków, lecz daje po prostu do myślenia. A zakładam, że jeśli ktoś dotrwał do końca tego nudnego postu to z gatunku myślących jest. A tak na marginesie, wszystkim tym, którzy by chcieli dominować, ale im nie wychodzi, również zalecam zastanowienie się nad wnioskami płynącymi z powyższych .
niedziela, 06 grudnia 2009
Wosk
Oprócz klapsów, o których wspomniałem wcześniej, miłym sposobem zadawania bólu swojej suce jest wosk. Piszę tę notkę krótko po Andrzejkach gdzie lanie wosku ma długą tradycję, więc jest okazja;-) Poza tym nie od dziś wiadomo, że kobiety uwielbiają świece. Oprócz oczywistych walorów estetycznych, polanie piersi (jak i całego ciała suki) dostarczy jej nieco bolesnej przyjemności. Zwykły wosk parafinowy przechodzi w stan płynny w temperaturze około 60 stopni Celsiusza. Nie jest to temperatura, która powinna suce uczynić krzywdę, jednak może i dlatego ostrożność jest tu jak najbardziej na miejscu. Zanim jednak zaaplikujemy piersiom suki "terapię woskową" należy (jak ze wszystkimi elementami bdsm) porozmawiać z naszą niewolnicą i dowiedzieć się jaki ma ona stopień wrażliwości na ciepło. Raczej nie będzie ona umiała tego stopnia określić i wtedy polecam polanie jej odrobiny wosku na część ręki, znajdującą na wewnętrznej stronie się tuż za dłonią.  Powód jest taki, że jest to wrażliwa część ciała i jeśli tam umieszczony wosk nie uczyni krzywdy, to nie uczyni na większości ciała naszej suki. Jak lać wosk? Tak jak w każdej sytuacji z udziałem suki, Master musi mieć cały czas kontrole i doglądać tego co się z polewanym obiektem dzieje. Uważamy na twarz (szczególnie oczy), włosy (ciężko go z nich usunąć) oraz na obszary genitalne. Zasada jest taka, że żeby obniżyć temperaturę wosku, zwiększamy odległość świecy od ciała. Krople wosku podczas pokonywania drogi od świecy do ciała, wychładzają się i w efekcie temperatura przy styku z ciałem jest niższa. Należy zwrócić uwagę na odległość świecy od ciała, także ze względu na ogień, z którym mamy do czynienia. Świeca może się również złamać i spowodować poważne szkody, więc Master powinien kontrolować jej stan nieustannie. Ciekawe jest, że gdy suka ma zawiązane oczy, nie będzie czuła wielkiej różnicy pomiędzy polewaniem woskiem a przykładaniem np. kostek lodu. Warto te dwie rzeczy połączyć. Generalnie nie polecam rozpoczynania wszelkiej zabawy z suką właśnie od wosku, gdyż zdecydowanie ciekawiej jest gdy suka w momencie "woskowania" jest podniecona. Dostarczy jej to erotycznych wrażeń, na których nam przecież zależy. Zastygnięty wosk usuwamy tępym narzędziem lub po prostu palcami. Również wtedy nieustannie sprawdzamy co się z naszą suką dzieje, bo czasem jest to przyjemne a czasem usuwanie wosku po prostu swędzi niemiłosiernie. Jeśli ciało przed polaniem woskiem zostało nasmarowane oliwką, wosk łatwiej będzie usunąć. Jak widać na poniższym, wosk na ciele naszej suki może Masterowi dostarczyć również miłych wrażeń estetycznych, czego Masterom serdecznie życzę.  |
Archiwum
Ostatnie wpisy
Zakładki:
.: BDSM & INNE :.
.: Blogi :.
.:Polskie:.
.:WWW:.
------------------------------------ ------------------------------------
|
